13/01/2011

Jakim typem ucznia jest twoje dziecko?

Posted in Jakim typem ucznia jest twoje dziecko?, PORADNIK DLA RODZICÓW @ 9:25 pm - autor: radasp15

Jakim typem ucznia jest twoje dziecko?

Każdy rodzic chce, by jego dziecku nauka przychodziła łatwo i szybko. Ale nie wszyscy wiedzą, jakie mocne i słabe strony ma ich pociecha. Warto je poznać, bo to klucz do sukcesów w szkole.

W procesie uczenia się bierze udział wiele zmysłów, ale zwykle człowiek posiada jeden „kanał”, przez który najlepiej przyswaja informacje. Jeśli główną rolę odgrywa przy tym wzrok – mówimy, że jest wzrokowcem, jeśli słuch – słuchowcem, a jeśli najlepiej uczy się poprzez działanie – ruchowcem. Każdy potrzebuje innych warunków do nauki. Podpowiadamy, jak rozpoznać, którym typem jest twoje dziecko, oraz radzimy, jak ułatwić mu naukę i pomóc przy odrabianiu lekcji.

RUCHOWIEC

Zwany jest także dotykowcem lub czuciowcem. To dziecko żywe, ruchliwe, o bogatej gestykulacji. To ono najchętniej wyrywa się do tablicy, by zmoczyć gąbkę, a gdy chce o coś zapytać nauczyciela, częściej podchodzi do jego stołu niż podnosi rękę. Nie przepada za siedzeniem w domu, nie lubi słuchać ani czytać, szybko się nuży. Kilka godzin spędzonych w ławce to dla niego męczarnia. Najwięcej uczy się poprzez bezpośrednie zaangażowanie i związane z tym emocje. Kocha wszelkie eksperymenty, chciałoby samo wszystko sprawdzić, wszystkiego dotknąć.

CO POMOŻE MU W NAUCE

Ruchowiec potrzebuje przestrzeni, która nie ogranicza ruchów. W czasie nauki nie wysiedzi bowiem w jednym miejscu, ale musi się ruszać, chodzić po pokoju.
Szybko się nudzi, dlatego gdy odrabia lekcje, powinien robić przerwy. Może nawet wyjść na krótki spacer – pozwoli mu to zregenerować siły i uporządkować myśli.
Warto, by uczęszczał na zajęcia dodatkowe, na których teoria łączy się z praktyką, np. kółko teatralne, żeglarstwo.
Gdy odrabia lekcje, niech przerzuca się z przedmiotów ścisłych na humanistyczne. To zapobiega znużeniu.

WZROKOWIEC

Jest spostrzegawczy, wrażliwy na kolory i kształty. Doskonale pamięta twarze i imiona. Charakteryzuje się bogatą mimiką – często mruży oczy, uśmiecha się, unosi brwi. Lubi czytać, oglądać telewizję, rysować. Najszybciej uczy się tego, co przeczytał, zobaczył, zaobserwował, co przyciągnęło jego wzrok. Łatwiej mu zrozumieć treść, gdy jest zilustrowana. W szkole lepiej pamięta wiadomości przepisane z tablicy niż usłyszane od nauczyciela.

CO POMOŻE MU W NAUCE

Wzrokowiec potrzebuje do nauki uporządkowanego pomieszczenia, ponieważ bałagan go dekoncentruje. Zanim zabierze się do lekcji, powinien uprzątnąć biurko.
Robienie notatek to jego podstawowa metoda uczenia się. Warto, by sporządzał je nie tylko w czasie lekcji, ale także wtedy, gdy powtarza materiał do klasówki czy czyta lektury.
Niech korzysta z kolorowych podkreśleń, różnych znaków graficznych, wykresów i tabel – doskonale przemawiają do jego wyobraźni.
Łatwiej zapamięta tabliczkę mnożenia, wzory matematyczne czy chemiczne symbole, jeśli wypisze je kolorowym flamastrem na dużej kartce, którą zawiesi w swoim pokoju w widocznym miejscu.

SŁUCHOWIEC

Nie lubi ciszy. Chętnie słucha muzyki, piosenek. To często wielka gaduła, której buzia się nie zamyka. Godzinami może wysłuchiwać przeróżnych opowieści, a potem długo pamięta ich szczegóły. Zwraca uwagę na to, co i jak ludzie mówią. Zauważy ton głosu, akcent. Łatwo przyswaja nowe słowa, chętnie uczy się wierszyków i piosenek. Zdobywa wiedzę głównie poprzez słuchanie, dlatego w szkole dużo korzysta na lekcji. Woli odpowiedzi ustne niż prace pisemne i ma z nich znacznie lepsze stopnie. Kiedy pisze czy uczy się, często mówi do siebie po cichu.

CO POMOŻE MU W NAUCE

Warto słuchowca nakłonić, aby po powrocie ze szkoły opowiadał, czego się uczył – w ten sposób uporządkuje i powtórzy nową wiedzę.
Niech jak najwięcej czyta na głos, wtedy bowiem najlepiej zapamiętuje.
Hałas przeszkadza mu się skoncentrować. Podczas nauki należy mu zapewnić ciszę. Niektórym w skupieniu uwagi pomaga niezbyt głośna instrumentalna muzyka w tle.
Dobrym sposobem utrwalenia materiału jest dla niego rozmowa z samym sobą, a więc zadawanie sobie pytań i odpowiadanie na nie.
W nauce języka obcego najlepsze będą konwersacje i słuchanie kaset.

Stopnie nie są najważniejsze Nie wymagaj od pociechy samych piątek i szóstek. Dziecko musi wiedzieć, że jest kochane bez względu na osiągnięcia w szkole. Dużo ważniejsza od stopni jest chęć zdobywania wiedzy. Poza tym nauka tylko wtedy przynosi efekty, jeśli towarzyszą jej pozytywne emocje – radość, ciekawość, satysfakcja.

Reklamy