10/12/2010

Kilka zasad dobrego wychowania

Posted in Kilka zasad dobrego wychowania, PORADNIK DLA RODZICÓW @ 5:35 pm - autor: radasp15

Dorota Zawadzka „I ty możesz mieć Superdziecko,”  28.01.2008

Kilka zasad dobrego wychowania

Wychowanie dziecka jest najważniejszym i najwdzięczniejszym zadaniem każdego rodzica. Trudności, z jakimi spotykamy się w procesie wychowania, są różne, w zależności od wieku dziecka, jego płci czy osobowości.

Zależą też od tego, jakimi ludźmi jesteśmy my sami. To nas, rodziców, dzieci biorą za wzór. Nie wiedzą one, co jest dobre, a co złe, dopóki im tego nie pokażemy i nie powiemy. Uczą się, obserwując nasze postępowanie. Jest to szczególnie ważne, oznacza bowiem, że cokolwiek mówimy i robimy, będzie miało długotrwały wpływ na nasze dzieci. Wiedząc o tym, nie zapominajmy, że jesteśmy tylko ludźmi; popełniamy błędy i nie zawsze panujemy nad sytuacją. Pamiętajmy też, że miłość i troska potrafią wiele zdziałać. Nigdy nie bagatelizujmy siły miłości. Uważam, że najważniejsze w wychowaniu są: stałość, stanowczość i konsekwencja. Zawsze powtarzam, że jako rodzice pozwalamy na zbyt wiele, zamiast wprowadzać jasne zasady i normy. Stosując reguły i podejmując właściwe decyzje, jesteśmy w stanie osiągnąć zaskakująco wiele! 

Często nie potrafimy odczytać potrzeb własnych dzieci. One z kolei umieją wymyślać absurdalne i niewykonalne zachcianki wyłącznie po to, aby zaobserwować naszą reakcję, przekonać się, na ile mogą sobie pozwolić i które z życzeń jesteśmy w stanie spełnić. Taka próba sił rozgrywa się nieomal w każdej rodzinie. W ten sposób nasz syn lub córka dowiadują się, co jest dozwolone, a co zabronione.

Czytelny zestaw zakazów i praw sprawia, że dziecko może się bezpiecznie poruszać w najbliższym otoczeniu. Jeśli wyznaczane przez nas granice są stałe – wyraźnie określone i konsekwentnie przestrzegane – zapewniamy naszemu dziecku poczucie bezpieczeństwa i uczymy świata, w którym to dorosły ustala reguły. Jeśli jednak dziecko przejmuje kontrolę nad nami, zaburzamy jego obraz świata. Mały tyran odczuwa niepewność i lęk, jeśli bowiem udało mu się podporządkować sobie rodziców, kto będzie stał na straży jego bezpieczeństwa? Kto go obroni, gdy przyjdzie prawdziwe zagrożenie?

Dbajmy o to, aby w naszej rodzinie:
Główną metodą wychowawczą była nagroda.
– Nikt nie stosował przemocy.
– Obowiązywały jasne zasady.
– Wszyscy wzajemnie okazywali sobie szacunek i miłość.
– Dzieci wykonywały prace codzienne i odpowiadały za swoje rzeczy.
– Dzieci nauczyły się odpowiedzialności za czyny i słowa.

Wiedza na temat etapów rozwoju dzieci jest wielce pomocna w radzeniu sobie z problemami dotyczącymi ich zachowań. Nasze postępowanie i metody trzeba odpowiednio dostosować. Pamiętajmy również, że nie ma dwojga takich samych dzieci, w związku z tym powinniśmy ostrożnie korzystać z różnorodnych wskazówek. Każde dziecko ma własny rytm, zazwyczaj stać je na więcej w jednych dziedzinach, a na mniej w innych.

Wszystkie dzieci są wyjątkowe, ale ich rozwój przebiega odmiennie. Nie istnieje „wzorzec” dziecka w danym wieku. Nie ma więc powodu do niepokoju, jeśli rozwój naszego syna lub córki nie stanowi dokładnego odwzorowania poradnikowego opisu. Technika zastosowana wobec dwulatka może znakomicie nadawać się dla czterolatka czy dziecka starszego. Bądźmy więc elastyczni i uważni. Poświęćmy czas, aby zrozumieć nasze dzieci, i traktujmy je wyjątkowo. Nasza praca wychowawcza polega przecież na towarzyszeniu dziecku w zdobywaniu samodzielności i dorastaniu oraz jednoczesnym rozwijaniu w nim poczucia odpowiedzialności.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: